रिकामा झोपाळा (Rikama Zopala)

अंगणात हलतो अजून रिकामा झोपाळा

वाऱ्यालाही आठवतो तुझा तो उन्हाळा

तुळशीपाशी लावलेला दिवा विझून गेला

तुझ्या पावलांचा आवाज उंबऱ्यावर थांबला

चहाचे दोन कप अजून मांडते सवयीनं

एक भरते, एक रितं राहतं तुझ्या आठवणीनं

पत्रं तुझी जपली आहेत पेटीच्या तळाशी

रात्र रात्र बोलते मी त्या शब्दांच्या पाशी

परत ये ना एकदा

फक्त एका क्षणासाठी

रिकामा झोपाळा, झुलतो तुझ्याविना

भरून येतो ऊर, मिटत नाही वेदना

डोळ्यांत पाऊस, ओठांवर तुझं नाव

रिकामा झोपाळा, आणि सुनं सुनं गाव

पारिजातकाची फुलं सांडतात पहाटे

वेचते मी एकटी आठवणींच्या वाटे

तू म्हणायचास, मी कधीच नाही जाणार

आज कळलं, शब्दांनाही असते एक किनार

जाताना एकदा तरी

मागे वळून पाहिलं असतंस

रिकामा झोपाळा, झुलतो तुझ्याविना

भरून येतो ऊर, मिटत नाही वेदना

डोळ्यांत पाऊस, ओठांवर तुझं नाव

रिकामा झोपाळा, आणि सुनं सुनं गाव

झोपाळा रिकामा

मन रिकामं