ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ (Gali Ton Gagan)

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ ਤੱਕ, ਸੁਣ ਲੈ ਕਹਾਣੀ

ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਸੀ ਭਾਰੇ

ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੀ ਸਰੋਤੇ ਸਾਰੇ

ਕਾਪੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੈਂ ਲਿਖਦਾ ਸੀ ਬੋਲ

ਮਾਸਟਰ ਕਹਿੰਦਾ ਪੁੱਤ ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਭੂਗੋਲ

ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਪੁੱਤ ਸੱਚ ਨਾ ਛੱਡੀਂ

ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਢੀਂ

ਅੱਜ ਸਟੇਜਾਂ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼

ਪਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਗਲੀ ਦਾ ਸਾਜ਼

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਨ

ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਉੱਡਾਂ, ਨਾ ਭੁੱਲਾਂ ਵਤਨ

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਲੋਕੀ ਇਹ ਕਰੂ ਕੀ ਵੱਡਾ

ਅੱਜ ਓਹੀ ਪੁੱਛਦੇ ਕਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਅੱਡਾ

ਨਾ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ, ਨਾ ਝੂਠੀ ਦਿਖਾਵਟ

ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੀ ਬਣਾਵਟ

ਹਰ ਬੋਲ ਮੇਰਾ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ

ਮੁਹੱਲੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੇ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈ

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਨ

ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਉੱਡਾਂ, ਨਾ ਭੁੱਲਾਂ ਵਤਨ

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਉਹ ਬੱਚੇ ਜਿਹੜੇ ਅੱਜ ਲਿਖਦੇ ਨੇ ਬੋਲ

ਰੱਖਿਓ ਹੌਸਲਾ, ਵੱਜੂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਢੋਲ

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਨ

ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਉੱਡਾਂ, ਨਾ ਭੁੱਲਾਂ ਵਤਨ

ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ, ਗਲੀ ਤੋਂ ਗਗਨ

ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਸੁਪਨੇ ਗਗਨ ਤੇ