गल्ली ते गगन (Galli Te Gagan)

ऐक रे भावा, गल्लीतून आलोय

चाळीच्या भिंतींवर स्वप्नं लिहून मोठा झालोय

चाळीतल्या खोलीत आठ जणांचा संसार

बापाच्या हातांवर घट्टे, आईच्या डोक्यावर भार

वहीत लिहितो यमक, शब्दांना देतो धार

गल्लीतला पोरगा, आता करणार आरपार

लोक म्हणाले, सोड रे हे गाणं-बिणं, नोकरी कर

मी म्हणालो, थांब जरा, बघ माझं हे शिखर

पडलो, रडलो, उठलो, पुन्हा माईक धरला हातात

आज माझे शब्द घुमतात नाक्यानाक्यात

खाली माती, वरती आभाळ

मधे माझा बेधडक ताल

गल्ली ते गगन, एकच ध्यास

प्रत्येक शब्दात माझा श्वास

चाळीचा पोरगा, घेतोय उंच भरारी

गल्ली ते गगन, ही माझी खरी वारी

आज स्टेजवर उभा, समोर मोठी गर्दी

आईच्या डोळ्यांत पाणी, खरी ठरली तिची अर्जी

नाक्यावरचे दोस्त ओरडतात माझं नाव

हीच माझी कमाई, हेच माझं गाव

विसरणार नाय मुळं, विसरणार नाय माती

जिथं पेटलो मी, तिथलीच माझी वाती

गल्ली ते गगन, एकच ध्यास

प्रत्येक शब्दात माझा श्वास

चाळीचा पोरगा, घेतोय उंच भरारी

गल्ली ते गगन, ही माझी खरी वारी

गल्ली ते गगन

आता थांबणं नाय