গুৱাহাটীৰ ৰাতি (Guwahatir Raati)

অ' ৰাতি, অ' ৰাতি

ফ্লাইঅভাৰৰ তলত সপোনৰ মেলা

চাহৰ দোকানত কবিতাৰ খেলা

গাঁৱৰ পৰা আহি চহৰত ঠাই বিচাৰিলোঁ

ভাড়াঘৰৰ কোঠাত ৰাতিবোৰ পাৰ কৰিলোঁ

আইৰ পিঠা, দেউতাৰ উপদেশ

লগত আনিলোঁ মই মোৰ সেই দেশ

নদীৰ পাৰত বহি লিখোঁ মোৰ গান

মোৰ মাতত বাজে মাটিৰ প্ৰাণ

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

প্ৰতিটো পোহৰত এটা সপোন সাথী

নদীৰ বতাহে কয় আগবাঢ়ি যা

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

মানুহে ক'লে, ৰেপ অসমীয়াত নহয়

আজি শুনা, মোৰ শব্দৰ সময়

বিহুৰ ঢোলত মিহলি কৰিলোঁ বিট

নতুন আৰু পুৰণি, দুয়োটা হিট

প্ৰতিটো গলিৰ আছে নিজৰ কাহিনী

মোৰ গানে কয় তাৰেই বাণী

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

প্ৰতিটো পোহৰত এটা সপোন সাথী

নদীৰ বতাহে কয় আগবাঢ়ি যা

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

শিপা নাপাহৰিবা, যিমানেই উৰা

মাতৃভাষাই তোমাৰ পাখি দুটা

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

প্ৰতিটো পোহৰত এটা সপোন সাথী

নদীৰ বতাহে কয় আগবাঢ়ি যা

গুৱাহাটীৰ ৰাতি, জ্বলে লাখ বাতি

জ্বলে লাখ বাতি, গুৱাহাটীৰ ৰাতি